Reklam
Reklam

Ahh! Sardunya annem gibisin

Belgin Gülbağçalar Yazıları / Ahh! Sardunya annem gibisin

Ahh! Sardunya annem gibisin
29 Kasım 2020 - 10:50 - Güncelleme: 29 Kasım 2020 - 10:54

Çocukluğum gibisin
... ve artık ben gibisin
Çiçeğinden yaprağına hayatım kokuyorsun
Bütün anılara sinmiş kokun".


Penceresinden anlaşılır insanın iyisi; ipe dizilmiş biberlerinden, saksıdaki çiçeklerden, kapıda bekleyen kedi, köpekten, bir de "sardunya" lardan...

Annemin de penceresinden sardunyası, ipe dizilmiş biberleri ve kapıda bekleyen kedi, köpeği eksik olmazdı.

Çocukluğumda evlerin en güzel süsleriydi sardunyalar, kirece ya da kirecin içine çivit katılarak maviye boyanmış evlerin pencerelerinde ve bahçesindeki sardunyaların kokusu unutulur mu? Kokusu öyle içini baymaz insanın, asortik kokmaz, herkes de pek sevmez ama ben bayılırım o baharatlı gibi kokuya, elini sürersin eline siner bir süre kalır, tıpkı fesleğen gibi.

Yoksul çiçeğidir, pek de kadri kıymeti bilinmez yani öyle eşe dosta giderken bir kucak gül gibi götürülmez, şimdilerde önemi arttı Ayvalık’ta "sardunya" festivali yapılıyor sanıyorum.

Halden anlar sardunya, diğer çiçekler gibi nazlanmaz öyle, ister vita tenekesinde ister saksıda her yerde olur. Ben bahçeye her yere diktim, pembesini...

Her dem taze, bir çiçeği solarken hemen diğeri açar, soğuğa, yağmura, rüzgâra, güneşe direnir, dayanıklıdır.

Pembesi, ille de kırmızısı, beyazı, sakız sardunyası hepsi birbirinden güzel, bir alıştın mı müptelası olursun.

Benim çocukluğumda kadınların en büyük hobisiydi ve hemen her evin penceresinde bahçesinde olurdu.

Nasıl da yakışırdı annemin teyzemle birlikte elde ördükleri perdelerin önüne balkonların güzel kızı, prensesi sardunyalar...

Bir de çaktırmadan koparılan daldan yetiştirilen çiçeğin çok güzel tutacağına inanılırdı, çiçek hırsızlığı diye bir şey vardı.

"Penceresinde çiçek yetiştiren kadınları sevin" diyor şair, çiçek kadınla özdeşleşmiş bir şekilde hep var hayatında olmazsa olmazı. Evde saksıda, çalışan kadınların masalarının üstünde eksik olmaz, doğası gereği canlıları korumak ve büyütmek içgüdüsüyle, kırık bir daldan bile çiçek yetiştirir, büyütür, çiçek açtırır sevgisiyle kadınlar.

Bu günlerde daha çok sevgiye, çiçeğe, renklere ihtiyacımız var!


"Bir gün bitecek elbet bu şehrin çığlıkları,
Yollara güneş düşecek, göklere menekşeler...
Sokaklara sevda düşer,
Dağlara çiçekler"

Diyor şair...

"Ahh sardunya diyorum; koklasam annem kokar mısın”?


FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 0 Yorum